HABİTUR’un İzinde: Eskişehir’in Kültürel Hafızasına Yolculuk

Yıllar önce Eskişehir’in kültür hayatına yön veren HABİTUR, eski üyelerini ve anılarını “Bir Başka Zamandı” belgeselinde yeniden buluşturdu.

Eskişehir’in kültürel yaşamında önemli bir yere sahip olan Halkbilim ve Turizm Derneği (HABİTUR), yıllar sonra hazırlanan bir belgeselle yeniden gündeme geldi. 1979 yılında kurulan ve faaliyet gösterdiği dönem boyunca kentin kültürel belleğine katkı sunan dernek, “Bir Başka Zamandı” adlı belgeselle eski üyelerini, dostlarını ve anılarını yeniden bir araya getirdi.

Habitur’un geçmişine ışık tutan “Bir Başka Zamandı” belgeselinin yönetmenliğini üstlenen Derya Biçer, derneğin eski üyelerinin anılarını, tanıklıklarını ve Eskişehir’in kültürel belleğinde bıraktığı izleri sinema diliyle bir araya getirerek önemli bir arşiv çalışmasına imza attı.

Eskişehir Büyükşehir Belediyesi Sanat Merkezi Ergin Orbey Sahnesi’nde gerçekleştirilen gösterimde, HABİTUR’un geçmişten bugüne uzanan hikâyesi izleyicilerle buluştu. Kent kültürünün korunması, halkbilimi çalışmaları, turizm bilincinin geliştirilmesi ve Eskişehir’in sosyal yaşamına katkılarıyla hafızalarda yer eden dernek, kapanışının ardından da kent belleğinde yaşamaya devam ediyor.

Belgeselin fikir babalığını Kadir Ocak üstlenirken, koordinasyon sürecinde Lale Erenoğlu görev aldı. HABİTUR camiasının yakından tanıdığı Saffet Pamuk’un danışmanlığı ve katkılarıyla şekillenen çalışmada, yıllar önce aynı çatı altında buluşan isimlerin anıları kayıt altına alındı.

Belgeselin senaryo ve yönetim sürecini üstlenen ekip, HABİTUR üyelerinin tanıklıklarıyla geçmişe uzanan samimi bir anlatı ortaya koydu. Seslendirmede Ali Atilla Şendil yer alırken, müzikler Kerem Özdemir tarafından hazırlandı. Görüntü yönetmenliği ve post prodüksiyon çalışmaları ise Taner Bahadır tarafından gerçekleştirildi.

Gösterim sırasında bir araya gelen eski HABİTUR üyeleri, dernek çatısı altında yaşadıkları deneyimleri paylaşarak geçmiş yılları yeniden hatırlama fırsatı buldu. Belgesel, yalnızca bir derneğin hikâyesini değil; aynı zamanda Eskişehir’in sosyal ve kültürel dönüşümüne tanıklık eden bir kuşağın ortak hafızasını da gün yüzüne çıkardı.